ABCDE methode

Om onderscheid te maken tussen de belangrijke en minder belangrijke punten op je to-do lijst, moet je voor iedere taak bepalen hoeveel impact het op jouw doel zal hebben en hoe belangrijk deze taak is. Op de korte en lange termijn.

Elke taak krijgt een letter:

A-taak: Dit zijn taken die je moet doen. Er zijn serieuze gevolgen als je deze niet doet. Als je meer dan één “A” taak hebt, deel je ze in op A-1, A-2 enzovoort. A-1 is de grootste en lelijkste kikker van allemaal.

B-taak: Dit is een taak die je zou moeten doen, maar het heeft geen grote gevolgen als je dit niet doet. Dit zijn de kikkervisjes. Er zal iemand ontevreden zijn als je deze niet doet, maar het is lang niet zo belangrijk als een “A” taak. Het checken van je mailbox of een onbelangrijk telefoontje beantwoorden zijn voorbeelden van een “B” taak.

Het is de bedoeling dat je nooit een “B” taak doet als er een “A” taak nog niet af is. Laat je niet afleiden door een kikkervisje als er een grote, dikke kikker voor je neus zit.

Een “C” taak is aardig om te doen, maar heeft geen verdere gevolgen in je carrière. Lunchen met collega’s en je ouders bellen zijn voorbeelden van “C” taken.

Een “D” taak is een taak die je kan delegeren. Het idee hierachter is dat je alles zou moeten delegeren dat iemand anders kan doen, zodat jij meer tijd hebt voor de “A” taken die alleen jij kan doen.

Een “E” taak is iets dat je kan weglaten zonder gevolgen, bijvoorbeeld het checken van social media.